عایق های خطوط برق
عایق های خطوط انتقال
عایق ها جریان برق را در نقاط خاصی از شبکه برق محدود می کنند. از آنها در خطوط انتقال برای کمک به ایمنی و پشتیبانی سازه با تقویت خط و جدا نگه داشتن هادی ها استفاده می شود.
بر اساس فرآیند نصب، عایق های خطوط برق را می توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد: عایق های پین (نصب شده در بالای خط) و عایق های تعلیق (نصب شده در زیر خط).
برای خطوط ولتاژ بالا، عایق های تعلیق مدولار (چند واحدی) اغلب برای برآوردن سطوح مقاومت بالاتر مورد نیاز استفاده می شود. آنها از یک سری دیسک های عایق قابل تنظیم ساخته شده اند که به راحتی می توان آنها را در صورت نیاز کم یا زیاد کرد.
لنگرهای زمینی خط برق
بدون آچار لنگر پیچ مورد نیاز است
لنگر زمین (همچنین به عنوان لنگر زمین شناخته می شود) یک تجهیزات مهندسی سنگین است که برای تقویت و تثبیت یک تیر یا برج نصب شده برای پشتیبانی از سیم برق استفاده می شود.
لنگرهای زمینی به فونداسیون اطراف رانده یا پیچ می شوند و به محافظت از یکپارچگی ساختاری خط لوله در برابر شرایط نامساعد یا شدید آب و هوایی و تغییرات طبیعی یا مصنوعی بعدی در منظر محلی کمک می کنند.
سخت افزار خط برق
مستهلککنندهها
سخت افزارهای مختلفی روی سیم ها، تیرها و برج ها نصب می شوند تا به انتقال روان برق از یک مکان به مکان دیگر کمک کنند. برخی از متداول ترین لوازم جانبی مورد استفاده در سیم ها و تکیه گاه ها عبارتند از:
بازوهای متقاطع: تیرهایی که به صورت افقی روی تیرهای برق نصب شده اند تا از عایق ها و سایر سخت افزارها پشتیبانی کنند.
سیمهای گای: کابلهای فولادی قوی که برای تقویت ساختار قطبهای برق استفاده میشوند.
Spacers: اجزایی که هادی های برق را در فاصله ایمن روی خط نگه می دارند.
دمپرها: دستگاه هایی که از کابل ها و سیم های شکننده در محیط های بیرونی محافظت می کنند.
سیم های زمین: یک لایه محافظ بین خط و شرایط آب و هوایی سخت ایجاد می کند.
صاعقه گیر: وسایل ایمنی که رعد و برق را از خطوط برق دار به سمت زمین منحرف می کنند.






